ยามบ่ายเราก็มาลุยกันต่อที่บุโรพุทโธ ศาสนสถานที่ใหญ่เป็นอันดับสองโลกของศาสนาพุทธ ลัทธิมหายาน รองจากนครวัด ประเทศกัมพูชา บุโรพุทโธสร้างขึ้นจากหินภูเขาไฟ หรือที่เรียกว่า หินอัคนี ณ ปัจจุบันศาสนสถานแห่งนี้ ได้กลายเป็นเพียงโบราณสถานแห่งหนึ่งของ อินโดนีเซียไปแล้ว เนื่องจากศาสนาพุทธในอินโดนีเซียมีน้อยมาก แต่เมื่อถึงวันสำคัญทางศาสนา อย่างเช่นวันวิสาขบูชา พุทธศาสนิกชนทั่วโลก ก็จะ มาร่วมประกอบพิธีกรรมกันที่นี่ บ่ายนี้พวกเราโชคดีทีเดียว เมื่อเรามาถึงได้เก็บภาพประทับใจอย่างอิ่มหนำ ฝนถึงค่อยเทลงมา แต่ก็ตกมาแค่ครู่เดียว ไม่ ได้สร้างความวุ่นวายให้กับพวกเรามากนัก จากบุโรพุทโธ เราก็กลับมาในเมือง เพื่อรับประทานอาหารเย็น แล้วรีบเข้าโรงแรม คืนนี้หลับเป็นตายแน่ อิอิ

31-01-09 วังสุลต่าน - บาหลี - วิหารทะนาล๊อต

เช้านี้บรรยากาศขมุกขมัวตั้งแต่เช้ารุ่ง คาดว่าคงหนีมิพ้นจากเม็ดฝนเป็นแน่ เราเหลือโปรแกรมที่ยอกยาอีกแค่สองรายการคือ วังสุลต่าน และวังน้ำพุ (Water Palace) ฝนเริ่มตกตั้งแต่ยังไม่ออกจากโรงแรม แต่ก็ไม่หนักมาก เมื่อเรามาถึงวังสุลต่าน ฝนก็ยังคงตกอยู่ ภายในวังก็จะมีไกด์วัง ซึ่ง อายุก็คงใกล้เคียงพอกับวังเลย ในที่นี้ขอเรียกว่าคุณปู่แล้วกัน คุณปู่นำทางพวกเราเข้าสู่วัง นำชมในส่วนต่าง ๆ แกบอกว่า วังแบ่งออกเป็นทั้งหมด 7 ส่วน ด้วยกัน แต่ที่พวกเราจะได้ชมกันก็เป็นส่วนที่ 2 หรือพระราชฐานชั้นนอก ซึ่งเป็นห้องทรงงานของสุลต่าน และเรือนรับรอง พร้อมห้องจัดแสดงข้าวของ เครื่องใช้ และบรรดา เครื่องบรรณาการจากประเทศต่าง ๆ คุณปู่ดูจะชื่นชอบองค์สุลต่านที่ 9 เป็นอย่างมากชมให้พวกเราฟังตลอด ว่าพระองค์ เป็นสุลต่าน ที่มีความสามารถ ทรงไปเสด็จไปศึกษาอยู่ที่เนเธอแลนด์ถึง 9 ปี ทรงปรีชาในหลาย ๆ ด้าน องค์สุลต่านปัจจุบันคือองค์ที่ 10 ตอนนี้อินโดนีเซีย ได้เปลี่ยน การปกครองเป็นระบบประชาธิปไตยเรียบร้อยแล้ว ดังนั้นสุลต่านจึงถูกลดบทบาทลง แต่ก็ยังได้รับความสำคัญจากผู้คนในยอกยา

ไม่ไกลกันนักจากวังสุลต่าน ก็เป็นวังน้ำพุ ซึ่งไม่ขนาดใหญ่ไม่มาก ไว้ใช้เป็นที่สำหรับพักผ่อนขององค์สุลต่านและครอบครัว ภายในก็จะ ประกอบไปด้วยสระน้ำ ซึ่งแบ่งแยกเป็นของมเหสี และของลูก ๆ ส่วนของสุลต่านจะอยู่อีกทางฟากหนึ่ง น่าเสียดายที่ฝนตกตลอด ทำให้การนำชมค่อน ข้างจะไม่สะดวก เราอยู่ที่นั่นกันไม่นาน ก็แวบมาดูเสื้อปาเต๊ะ พร้อมหาอะไรลองท้องก่อนขึ้นเครื่องนิดหน่อย

ยังเหลือเวลาอีกพอสมควรที่จะไปแอร์พอร์ต เราก็มาแวะกันที่ร้านผ้าบาติค ซึ่งเป็นของขึ้นชื่อของเมืองยอกยา ก็ถูกใจได้ของติดไม้ติดมือ กันไปหลายคน แต่ที่เห็นถูกใจกันมากที่สุด ก็เห็นจะเป็นรถขายก๋วยเตี๋ยวพื้นเมือง หรือที่เรียกว่าโซโต้ อายัม สนนราคาก็ไม่แพงเลย 5,000 รูเปีย คิดเป็นเงินไทยก็ประมาณ 15 บาท จะแปลกกว่า ตรงที่มีข้าวใส่ลงไปกับก๋วยเตี๋ยวด้วย แต่ถ้าไม่ใส่ข้าวก็ไม่ผิดกติกา ซึ่งทุกคนเลือกที่จะไม่ใส่ เครื่องปรุง ก็จะมีเพียงพริกดอก และซีอิ้วหวาน แต่รสชาติกลมกล่อมได้ใจ